De toekomst ligt in het verleden…

We leven in een neoliberaal klimaat. Rijkdom verwerven, macht en aanzien. “Ieder voor zich”. Het is niet mijn visie, mijn levensideaal, integendeel. Waar God aan de kant geschoven wordt, nemen mensen Zijn plaats in. De tien geboden die zo rijk zijn, maar ook zo menselijk en hartelijk kunnen begrepen worden, worden dan vervangen door “wetten” die hard en onomkeerbaar en onomstotelijk zijn – waarop hoge geldboetes staan. De tien geboden worden plots meer dan ruim 600 hogepriesterlijke en schriftgeleerde wetten. Het worden wetjes genomen bij elk mogelijk probleem. Te dikke mensen? Vettaks. Risico op sportongevallen? Extra medisch onderzoek. Er worden lijstjes aangelegd waardoor mensen in een machtsgreep gehouden en gevangen kunnen worden.

We moeten terug naar toen. De tijd van net na Jezus. De tijd van de eerste Christenen. Waar niemand iets zijn eigendom noemde, maar alles gemeenschappelijk was. Waar men armen hielpen, eenzamen ondersteunde, een hart had voor elkaar.

  • Daarover dit korte gedicht:
  • toekomst
  • de toekomst ligt in het verleden
  • wat was is mooier dan wat zal
  • de mens alleen uit op gewin
  • komt vroeg of laat voorgoed ten val
  • de mens die reikt om god te zijn
  • en daarvoor gekke dingen doet
  • ervaart als Ikarus een pijn
  • omdat zo’n god toch sterven moet
  • en Jezus lijkt zo ver van heden –
  • “ieder voor zich” de nieuwste leus
  • hebben we hier en nu beneden
  • een andere, een beter keus ?
  • de toekomst: tweeduizend jaar oud
  • mensen die weer voor mensen zorgen –
  • niemand nog arm, niemand alleen
  • dan pas is toekomst ook voor morgen
23 April 2012
By on 20:10
Bezinning bij zondag 19A (Sint-Jozef Leuven)

x93Nine elevenx94x85 Een begrip voor de hele wereld. 22 juli 2011 x96 Het drama in Noorwegen staat in ons aller geheugen gegriftx85 De tragische beelden zien we nog steeds voor ogen. In een rijkere buurt in Australixeb wordt een meisje gegijzeld met een bompakket rond haar lichaam. Maar ook dichter bij huis : een meisje wordt na een feestje in de Zanzibar te Brussel zinloos omgebrachtx85 Inbraken en gewapende overvallen in het Leuvense in apotheken, abdijen en kloosters, de dekenij en een pompstation. Zoveel redenen om angstig te gaan leven x96 om x93spokenx94 te zien. Wie kan je nog vertrouwen? Durven we de deur nog wel uit?

Spoken zienx85 Het kan. Wie evenwel zo leeft, laat zich verlammenx85 Dreigt te verzinken en te verdrinken in angst. Een neerhalende beweging die leven onmogelijk maakt.

In een ontroerende brief getuigde de 16-jarige Noor Ivar Benjamin xd8stebxf8 dat het ook anders kan. x93U hebt getoond wat de haat van xe9xe9n persoon kan doen. Maar bedenk hoeveel liefde we kunnen tonen als we allemaal samen zijn. Mensen van wie ik dacht dat ze me haatten, omhelsden mij op straat. Mensen die ik al jaren niet meer gehoord had, schreven me lange brieven over hoeveel het voor hen betekent dat ik het heb overleefd. Wat zegt u daarvan? U wou iets kapotmaken, maar u hebt onze banden versterkt.x94 En hij eindigt zijn open brief : x93Ik ben niet bang voor u. U kunt ons niet raken. Wij zijn groter dan u. Wij vergelden geen kwaad met kwaad, zoals u zou doen. We bestrijden het kwaad met het goede. En we zullen winnen.x94

Vandaag spreekt Jezus heel bevrijdende woorden tot ons : x93Wees niet bang. Ik ben het.x94 Woorden die doorklinken tot in deze tijd. We hoeven niet bang te zijn. Hij is erx85 Elke dag opnieuw is Hij er. Wat het leven ook brengt. We staan er nooit alleen voor. We staan nooit alleen. Duidelijk zullen honderdduizenden jonge mensen dat straks weer ervaring in Madrid bij de Wereldjongerendagen. Die Jezus verbindt miljoenen, ja zelfs miljarden mensen over de hele wereld. Mensen die de handen in mekaar kunnen slaan. Mensen die ook dingen durven doen, die eigenlijk niet te doen zijn. Zoals Petrus over dat water naar Jezus toe wandelen. Mensen die mekaar van harte kunnen vergeven, wat de ander ook gedaan heeft. Mensen die x96 zoals we vorige week hoorden x96 hun lunchpakketje niet voor zichzelf houden, en zo zorgen voor voedsel voor duizenden.

We zouden kunnen zeggen : x93Ja, dax92s allemaal wel mooix85 Die brief van Ivarx85 Die oproep van Jezus om niet bang te zijn. Maarx85 Is dat allemaal niet een beetje naxefef?x94 Wie echt gelovig is, goede mensen, is niet naxefef. Hij kent de wereld, kent de mensen x96 weet tot wat voor moois mensen in staat zijnx85 maar ook tot welke gruwelijke daden. En toch blijven er dat geloof, die hoop, die liefdex85  Die overtuiging dat het goede uiteindelijk toch overwint. Dat spoken niet meer zijn dan witte lakens met eventueel een paar ooggaten erin. Wie echt gelooft, is niet bangx85 maar durft voluit te levenx85 en dingen doen die x93niet te doenx94 zijn.

Misschien mag ik eindigen met een kleine anekdote uit het leven van Paus Johannes XXIII. Kort nadat hij paus gekozen was, kon hij door zorgen overmand, de slaap niet vatten. Eerst had hij gedacht : x93Ja, dat zijn zorgen voord de paus.x94 Maar hij besefte dat hij zelf paus was. Waarop zijn tweede gedachte : x93Ja, Jezus, x92t is wel uw kerk, nietwaarx85 x93 En hij kon rustig inslapen.

Lieve mensen, ook vandaag zegt Jezus aan ieder van ons : x93Wees niet bevreesd. Wees niet bang. Ik ben het. Ik ben er.x94

7 August 2011
By on 17:37
bezinning bij zondag 17A (Sint-Pieterskerk te Leuven)

Wat is echt belangrijk in het leven ? Wat vinden we echt de moeite waard ? Waar hebben we echt alles voor over ? Dat zijn de vragen die ons deze zondag gesteld worden.

Heel vaak is dat te merken aan de tijd die we aan zaken of mensen willen besteden.  We horen regelmatig over x93workaholicsx94x85 Hobbyx92s kunnen ook nog wel eens wat tijd in opslorpen. Bij ingrijpende gebeurtenissen in het leven besluiten mensen soms ook om nu eindelijk eens meer tijd vrij te maken voor kinderen of hun gezin of voor vrienden.

Wat echt belangrijk is, komt ook aan bod in het gebed van mensen. Achteraan (of soms vooraan) in sommige kerken ligt soms een boek waar men zijn gebedsintenties mag noteren. Je leest er een gebed om gezondheid. Dat het weer goed mag komen in een relatie. Dat de nieuw opgestarte zaak succesvol mag zijn.

Meestal is een gebed privxe9. Ook wanneer je zox92n intentie-boek doorbladert, zijn de schrijvers van die intenties anoniem. Ze kwamen hier in deze kerk voorbij, hebben er gebeden, een kaarsje aangestoken misschien, en hun intentie neergepend.

Toch mogen we vandaag even binnen gluren in het gebed van Salomo. Dat is altijd wat gxeanant – vind ik. Maar het kan ons ook inspireren voor ons eigen gebed. Salomo vraagt niet om grotere rijkdom, om meer macht, om gebiedsuitbreiding, x85 Hij vraagt om wijsheid en inzicht. Opdat hij op een juiste manier mensen zou kunnen inschatten en beoordelen. Op een rechtvaardige manier. Dat betekent : op een manier die mensen echt tot hun recht laat komen. Geen ik-gericht gebed dus. Hij vraagt om iets wat anderen ten goede zal komen. Een eerlijk gebed. Een heerlijk gebed. Daarin drukt hij uit, wat voor hem echt belangrijk is.

Wat is voor ons, lieve mensen, echt belangrijk in het leven? Wat bidden we, waarvoor bidden wij in de verborgenheid van onze binnenkamer? Dat zijn de eerlijkste gebedenx85 Niet de mooie woorden die we neerschrijven om op het publieke forum te bidden. Wel die privxe9-babbel met God.

Ik hoop dat we ons kunnen aansluiten bij dat gebed van Salomo. Een gebed om anderen echt tot hun recht te laten komen. En dat in godsnaam. Vorige week hoorden we ook al over het geduld van Godx85 Geduld om kruid en onkruid samen te laten opgroeien op die akker. Geduld om de voorbeeldige en minder voorbeeldige mensen in onze omgeving te aanvaarden x96 te accepteren. Op die manier laten we anderen tot hun recht komen. Bieden we anderen de kans om te groeien naar een belangeloos leven waar anderen (en dus ook dxe9 Ander-met-hoofdletter) op de eerste plaats komen. Zo gaat God ook met ons om. Belangeloos ziet Hij ons graagx85

Goede mensen, u hoeft niet te antwoorden. Maar ik stel nog eens de vraag. Aan u en ook aan mezelf: Wat is echt belangrijk in het leven? Wat vinden we echt de moeite waard? Waar hebben we echt alles voor over? Of misschien nog iets correcter: Voor wie hebben we alles over? Voor wie x96 met een kleine letterx85 Voor WIE met een hoofdletter.

24 July 2011
By on 19:54
bezinning bij zondag 16A (onkruid en tarwe samen laten opgroeien)

Zaaien en oogsten x96 een verhaal van seizoenenx85

Een verhaal van tijd die verlooptx85

Een verhaal van geduld en afwachten.

 

Wat voor zaaier zijn wij?

Zijn we gelukzaaiers of paniekzaaiers ?

Verspreiden we het goede nieuws?

Of trappen we toch maar mee

in de modderige voren van roddelblaadjes en roddelpraatjes?

 

Zaaien we wel in het voetspoor van Jezus?

Met weidse bewegingen, met gulle hand.

Anderen bemoedigen in het goede dat ze doen.

Blij met het succes van anderenx85

Gelukkig als het hen goed gaatx85

Maar ook met voldoende moed om terecht te wijzen,

als ze fout bezig zijn.

Geen bullebak-terechtwijzen.

Maar vriendelijk x96 met ruime openheid voor nieuwe kansenx85

 

Mensen kunnen mekaar optillen.

Mensen kunnen mekaar breken.

 

Oordelen en veroordelen x96 dat ligt niet in mensenhanden.

Niet in onze handen. Maar in die van God.

En onderweg x96 deze weg van seizoen,

van zaaien en oogsten x96

zijn we allemaal landarbeidersx85

aan het werk op die akker van God.

 

We kunnen kruiden telen. Ze geven smaak aan het voedsel. Ze vragen zorg en geduldx85 Je vindt ze in delicatessenzaken. En je hebt er niet te veel van nodig om een maaltijd echt lekker te maken.

 

Maar we kunnen ook onkruid zaaienx85 Daar is eigenlijk niet veel inspanning voor nodig. We kennen dat allemaal : onkruid groeit gratis en vlotjes en vanzelf.

Al is onkruid niet noodzakelijk nutteloosx85 Paardenbloemen zijn prachtige geel op een groen gazon. En mossen wijzen op een gezonde omgeving. Van brandnetels kan je heerlijke soep makenx85 En ik heb zelfs al eens pannenkoeken gegeten met paardenbloemen in verwerktx85

Het is dus allemaal niet zo eenduidig x96 zo eenvoudigx85 Er is dus veel geduld nodig.

We moeten seizoenen geduld hebbenx85

Tot aan de grote oogst, waar God zijn akkers komt bekijken.

 

En ondertussen ? De boer, hij zaaide voort.

Hopelijk wij, gelovigen ook.

17 July 2011
By on 19:38
JONGE GODEN…

Naar aanleiding van een gedenken van het wereldkampioenschap voetbal in 1986, waar Belgixeb een rol speelde, las ik een artikeltje. Er is sprake van x93jonge godenx94x85 Uiteraard is dat een uitdrukking. Maar toch een korte reflectie waard.

Je zal niemand vandaag de dag horen spreken van x93oude godenx94 x96 denk ikx85 Als er sprake is van x93oude godenx94 zal men makkelijker spreken van x93legendenx94. John Lennon is een legende. Ook Paul McCartneyx85 x93Legendenx94. Of Will Tura, La Esterella, Eddy Merckx x85 zij worden x93monumentenx94 genoemd.

En toch associeer ik God niet met jong. God associeer ik eerder met tijdloos – met eeuwigheid. Hier speelt de categorie x93leeftijdx94 of x93jarenx94 niet. Jong of oud x96 het zijn geen categoriexebn om x93Godx94 mee te definixebren. Wel x93van alle tijdenx94.

Wellicht komt de uitdrukking eerder uit de Romeinse godenwereld, waar Apollo en collegae inderdaad als bijzonder knappe personen werden afgebeeld. Standbeelden met lichamen waarvan de gemiddelde mens alleen maar kan dromenx85 x93Klassieke schoonheidx94 heet dat dan.

Wanneer je de x93jonge godenx94 van toen een actueel live tv-interview ziet geven, lijken ze soms niet meer op toen. Die blitse jonge lijven zijn gewoon mee gexebvolueerd met de raderen van de tijd. De gezichten tonen hier en daar ook al een teken van de tijd. Een signaal van wijsheid en leeftijd. Of om het iets negatiever uit te drukken: je merkt enige tekenen van doodgewone en volledig normale x91vervalx92. Geen reden om je zorgen te maken, om kopbrekens te hebben of vlug een afspraak met een plastisch chirurg te maken. Zo gaat het met mensen. x93Als je niet ouder wordt, ben je dood,x94 grapte de legendarische Toon Hermans al bijzonder filosofisch en waarheidsgetrouw.

Dit alles kan ik evenwel moeilijk rijmen met God. Het leidt wellicht tot een stevige dogmatische discussie, of God aan veranderingen onderhevig is. Wellicht welx85 Of minstens toch onze inzichten over Godx85 Onze omgang met God, onze visie op God, wijzigt met de ontwikkeling van filosofie en theologie, sociologie en antropologie en psychologie. Of God daarbij zelf verandert x96 wellicht niet. Want God is eeuwig. Eeuwenjong en eeuwenoud. Maar misschien toch een beetje. Net zoals mensen veranderen wanneer er anders met hen wordt omgegaan.

Maar dan komen we weer bij de mens uit. En over God spreken in louter menselijke termen en bewoordingen is ontoereikend. Zelfs niet correct. Maar het is wel onze enige mogelijkheid om over Hem te spreken.

Kortom : ik geloof niet in jonge goden. Misschien linguxefstisch wel. Taalkundig mag je wat mij betreft die uitdrukking behouden. Het meervoud wijst er trouwens al op dat het niet gaat over die God van Abraham, Isaak en Jakob. Want die is uniek. Enig x96 in alle betekenissen van het woord. Hij haalt ook nauwelijks de krantenkoppen. In onze moderne tijd hoor je bijna niet meer over hem (te) spreken.

Neex85 Jonge goden zijn knappe binken, maar zonder hoofdletter. God is geen bink x96 dat zou een bijzonder denigrerende uitspraak over Hem zijn. Hij is niet iemand die voor enkele jaren een prachtprestatie neerpoot. Hij draagt mensen al eeuwenlang doorheen de tijd, door er gewoon x96 vaak bijzonder onopvallend x96 te zijn. Gewoon x93er zijnx94. Zoals Kees Waaijman hem noemde : x93De Wezerx94. Hij die is x96 maar tegelijk ook doet zijn x85 en zelfs ons de imperatief toespreek om te zijn.

Een imperatief x96 niet om een jonge god te zijn. Geeneens een god te zijn. Wel volop mensx85 Helemaal mensx85 Als knappe bink, of iets minder door moeder natuur begunstigd menselijk exemplaar. Want daar komt het uiteindelijk toch niet op aan. Wel of we van harte voor en met elkaar durven en kunnen leven. Mekaar dragend en steunend en begrijpend. En dat is : goddelijk !

19 June 2011
By on 09:55
Bezinning Paaszondag 7A (Leuven Sint-Pieters)

Hemelvaartsdag is voorbij. We hebben dat vorige donderdag gevierd. Nu zitten we in een soort vacuxfcm. Na Pasen waren er nog altijd die optredens, die verschijningen van Jezus. Nu is Jezus x93opgevaren ten hemelx94 x96 om het maar eens heel officieel en plechtig uit te spreken.

Toegegeven : we vieren dit al enkele eeuwen lang. We zitten dus niet in dezelfde leegte als zijn eigenste leerlingen. Zij zaten helemaal opgesloten. Ruimtelijk in die bovenzaal, maar ook psychologisch en mentaal wellicht. Meer dan de leerlingen toen weten en beseffen we dat die Heer ons helemaal niet alleen laat.

Wij horen vandaag het gebed van Jezus tot zijn Vader. Het is een heel mooi gebed x96 krachtige theologie, spetterende spiritualiteit. Het is een bemoedigend gebed, maar tegelijk ook een gebed dat ons met onze voetjes op de grond plaatstx85 Dat ons vertelt wie we zijnx85 Wie we mxe0xe0r zijn, wie we ook zijnx85

Het gebed van Jezus vertelt ons wie we mxe0xe0r zijn. Jezus kan bidden tot ZIJN Vader. Een heel bijzondere relatiex85 Een gesprek tussen Vader en Zoon. Bijna te privxe9 om te kunnen beluisteren. Het moet ons een beetje generen om dat gebed te beluisteren. Het is zo intiem, zo privxe9, zo persoonlijk. Het roept ons op tot eenvoud en nederigheid: Hij kan spreken met ZIJN vaderx85 Soms spreken we wel van Jezus, onze Broeder x96 en dat is Hij ook. Maar toch ook niet helemaalx85 Want die Jezus is ook onze Heer.

Als wij God ook met x93Vaderx94 mogen aanspreken, dan is het door Jezus. God is niet mijn Vader, niet jouw Vader, niet jouw Vader, niet jouw Vader, niet jouw Vaderx85 maar ONZE Vader. Collectief, gemeenschappelijk. Door Jezusx85 De leerlingen waren eensgezind in gebedx85 Ze baden samen : leerlingen, vrouwen, mannen, x85 allemaal samen. ONZE Vader. Als we straks in deze eucharistie, of als we thuis bidden, spreken we ook tot x93Onze Vader, die in de hemelen zijt.x94

Door Jezus worden wij xe9xe9n grote kring van broers en zussen. Kinderen van xe9xe9n en dezelfde Vader. Ook dat gevoel, die ervaring, dat weten, die zekerheid, x85 roepen ons op tot grote eenvoud en nederigheid.

Een paar dagen geleden moest ik een kleine heelkundige ingreep ondergaan. Als je in de x93inkomhalx94 van de operatieruimte ligt te wachten in je operatieschort merk je heel goed dat titels of functies of diplomax92s geenszins spelen. Je bent daar gewoon een stuk(ke) mens tussen andere mensen. En er ontstaat ook een spontane solidariteit met de andere mensen die er liggen te wachten op hun ingreep. Onbekenden. En toch een stukje bekendheid, vertrouwelijkheid, familiariteit. Die andere patixebnten worden plots en heel automatisch broeders en zustersx85 een beetje familie inderdaad.

Maar beleven we dat ook doodgewoon ? Dat elke medemens een broer of een zus is van ons. Van jouw en van mij. Misschien iemand die niet eens goed kan schrijven. Misschien iemand die niet zo veel gestudeerd heeft. Misschien iemand die op de grens van de armoede leeft. Iemand die zich niet eens zo goed kan uitdrukkenx85 Niet iemand die zich vlotjes uit moeilijke situaties kan pratenx85 Misschien iemand met psychologische problemenx85 Of iemand op zoek naar zin in of de zin van het levenx85

Eigenlijk vraagt en verwacht Jezus dat van ons. Van jou en van mij. Dat we leren zeggen : ONZE VADER. En mekaar dus meteen zien als broer en zus.

Ach, lieve mensen, als we dat zouden kunnenx85 de wereld zou er zo totaal anders uitzienx85 onze gemeenschap, onze parochie, onze werkvloerx85

Het gebed van Jezus vandaag moet ook ons gebed worden. Een gebed voor elke andere mensx85 En u weet : bidden is niet alleen maar mooie woorden… Maar vooral goede daden, van harte gedaan, naar elk ander.

5 June 2011
By on 10:54
Bezinning 3e Paaszondag A (De Emmaxc3xbcsgangers)

In zaken van geloof zijn wij allemaal heel ernstig geworden. Geloven is iets ernstigs. Iets waarmee niet te lachen valt. Kijk maar eens hoe mensen vaak in de kerk zitten : met een afgestreken, doodernstig gezicht. Een glimlach zie je bijna niet op de lippen. Vaak durven mensen niet eens lachen in een kerk. Want dat past niet.

En nochtans in deze paastijd zou dat niet mogen : xe2x80x9cdood-ernstigxe2x80x9d staat een beetje tegenover xe2x80x9clevens-vreugdexe2x80x9d. De vreugde om het leven moet op onze gezichten stralen. De vreugde om een toekomst die blijvend is, ook na de dood, mag gerust van ons gezicht af te lezen zijn.

En als we het verhaal over Jezus vandaag horen, dan zouden we echt moeten zitten xe2x80x9cmonkelenxe2x80x9d. Glimlachen. Want er zit zoveel humor in. Maar helaas is het verhaal ons zo goed bekend, dat de humor ervan ons ontgaat.

Twee leerlingen op weg naar Emmaus. Druk bezig met praten. Plots komt er iemand op hun weg. Jezus. Maar ze zien het niet. Ze zijn zo in zichzelf opgesloten xe2x80x93 ze zitten zo gevangen in hun eigen verdriet en ontgoocheling, dat ze niet meer kunnen zien, wat er te zien is.

Meer nog : ze vragen aan Jezus of Hij dan de enige vreemdeling is in Jeruzalem, dat Hij niet weet wat er allemaal gebeurd is. Prachtige humor. Hij weet het maar al te goed. Hij heeft het aan den lijve ervaren. En Jezus begint zijn godsdienstonderwijs. Alweer vreemd. Want als je ziet hoe mensen uit die streek praten, met heel veel armbewegingen, is het op zijn minst eigenaardig dat ze de wonden niet zien in zijn handen en voeten. Jezus zal ook wel gegesticuleerd hebben bij zijn verhaal. Maar ze zien ze niet. Ze begrijpen zelfs niet wat Hij vertelt.

Aan hun voordeur aangekomen, speelt Jezus het spelletje verder. Hij doet nog maar eens alsof. Hij doet alsof Hij verder wou gaan. En voor dxc3xa0t onderdeel van de test slagen de twee leerlingen : ze inviteren die vreemdeling binnen. Het is al avond en de dag loopt ten einde. Dat de dag, de grote dag, de Paasdag, eigenlijk pas begonnen is, hebben ze nog niet door. Maar in elk geval zijn ze gastvrij. En meteen doen ze hier een werk van barmhartigheid.

Aan tafel gebeurt er iets vreemds. Het is niet zomaar een avondmaal dat ze krijgen. Je zou kunnen zeggen dat het de herhaling is van het laatste avondmaal : Jezus breekt het brood en deelt het uit ; meteen is dat dan ook het eerste avondmaal. In dat gebaar van het brood breken en doorgeven, gaan hun ogen open. Op dat moment verdwijnt Jezus. Zijn catechese is geslaagd : ze weten wat hen te doen staan. Zich niet langer opsluiten, maar weer op weg weg gaan. Eerst naar de leerlingen: om te zeggen dat Jezus verrezen is. Prachtig eigenlijk : hun ogen gaan niet open bij de spectaculaire dingen die te zien zijn (de wonden, die voor Thomas wel zo belangrijk zijn), maar bij de doodgewone dagelijkse dingen zoals het brood breken.

Goede mensen, dat eerste avondmaal in Emmaus, is ondertussen al duizenden keren herhaald. Van generatie op generatie doorgegeven. Tot op vandaag. Als hier straks het brood gebroken wordt, dan mogen we heel duidelijk ervaren dat Jezus bij ons is. Dat Hij ons wil duidelijk maken dat Hij leeft. Midden onder ons. Ook in 2011. Ook in Leuven. Ook hier op deze parochie.

En als we mensen ontmoeten die misschien wat vreemd zijn xe2x80x93 of wat vreemd doen xe2x80x93 dan is het knipoog van Jezus : in deze mens kom ik op jouw levensweg. Nodig hem of haar uit. Want xe2x80x9cik was naakt en je hebt mij gekleed ; ik was hongerig en je hebt mij te eten gegeven ; ik had dorst en je gaf mij te drinken ; ik was ziek of gevangen en je hebt mij bezocht ; ik was vreemdeling en je hebt mij opgenomen xe2x80xa6xe2x80x9d (Mt 25,35v.).

En plots wordt alles duidelijker. Jezus wil mensen bij mekaar brengen. Om te getuigen van die Blijde Boodschap. Om te getuigen van het leven. En om mekaar dat leven ook te geven en te gunnen. Zonder jaloersheid. Zonder achterdocht. Zonder aarzeling of twijfel.

Dat is de knipoog van Jezus naar ieder van ons toe, vandaag. In de hoop dat ook onze ogen opengaan. Dat ook wij zien wat er te zien is. En dat ook wij uit onze huizen komen. Om samen gemeenschap te vormen. Een gemeenschap die groeit xe2x80x93 omdat ons geloof, onze hoop en onze liefde aanstekelijk werken. In woord en daad.

9 May 2011
By on 08:13
bezinning Pasen (bij : Kol 3,1-4)

Een lastige stukje uit de brief van Paulus en een overbekend verhaal van Lucas xe2x80x93 dat is wat ons vandaag op dit hoogfeest van Pasen aangeboden wordt. Woorden om van te leven dus. Hoe lastig dat stukje brief van Paulus ons ook moge lijken, toch is het een boeiende en inspirerende tekst.

xe2x80x9cOnze zinnen niet zetten op het aardse, maar op wat boven is.xe2x80x9d

Al te vaak stellen we Pasen gelijk met de paaseieren, het paasgroen, de nieuw ontluikende lente, de paaskuikentjes, de paaslelies, de paastakken getooid met eieren, paaskaarsjes in de vorm van eieren, de dartel huppelende paashaas enzovoortxe2x80xa6 Allemaal sfeervolle zaken die helaas weinig met de kern van het feest te maken hebben.

Ook in de kerk gebruiken we zulke sfeervolle symbolen : het nieuwe Paaslicht wordt gewijd, de Paaskaars is aangestoken en het verfrissende en leven-gevende water werd in de Paasnacht gewijd. Die symbolen verwijzen evenwel naar Jezus. Om Hem gaat het tenslotte wanneer we hier vandaag Pasen vieren.

Jezus xe2x80x93 die man van lang geleden, die moedig genoeg was om zijn roeping te durven volgen ook als de tegenwind heel fel opstak. Ook als het hem zijn carrixc3xa8re en zelfs zijn leven zou kosten. Wie zo durft te leven, leeft eigenlijk onsterfelijk. Blijft een inspiratiebron voor mensen door de eeuwen heen. Tot op vandaag. Ook aan ons immers worden de woorden gezegd : xe2x80x9cWaarom zoek je de levende onder de doden?xe2x80x9d

Hij IS niet dood. Hij LEEFT. Dat is de boodschap die we vandaag horen. En dat is veel meer dan zomaar een mooie en bemoedigende gedachte. Het is werkelijkheid. Hij leeft xe2x80x93 en wij leven met Hem. Wij zijn immers gedoopte mensen. Het doopsel is veel meer dan zomaar een lidkaart van een of andere wereldwijd verspreide club. Door het doopsel zijn we zo met die Jezus verbonden, bevriend geraakt, dat we diep in ons die drang kunnen voelen om net als Hij te leven. Om aan anderen te laten voelen dat Hij er nog is. Dat Hij nog leeft, anno 2011.

Hoe ?

Waar mensen mekaar niet langer naar het leven staan, maar mekaar bemoedigen en helpen en steunen en dragen. Waar we durven conflicten oplossen, ruzies bijleggen. Waar we de moed hebben om op te komen voor mensen die gepest worden, die aan de kant geschoven geduwd worden, die niet mee tellen. Waar we mensen durven nieuwe kansen geven xe2x80x93 mogelijkheden om te herbeginnen, zonder hen oordelend en veroordelend op de vingers te blijven kijken of tikken. Waar mensen zorgzaam omgaan met hen die niet goed meekunnen met het ritme van de moderne samenleving. Waar mensen gewoon voor anderen durven bidden xe2x80x93 en daar ook voor durven uitkomen. Kortom : overal waar mensen stenen wegrollen voor het graf waar anderen in gevangen zit, doodgezwegen worden, doodgepraat, dood-geroddeld, xe2x80xa6 overal waar mensen opnieuw tot leven kunnen komen, weer opgewekt door het leven kunnen gaanxe2x80xa6 waar mensen opstaan, opstandig zijn, tegen onrecht en geweld.

Goede mensen, wij zijn hier samen in deze kerk om Pasen te vieren. Om uit te zingen vol vreugde : Hij is niet dood, Hij is waarlijk (echt) opgestaan. En het doet goed als we op zoxe2x80x99n hoogfeest als Pasen met velen samen zijn om dat te vierenxe2x80xa6 Maar het doet nog beter, als we straks buiten de muren van deze kerk voelbaar maken dat Hij Leeft. En dat wij daartoe ons steentje willen bijdragen.

27 April 2011
By on 09:55
aswoensdagbezinning

Voor de viering op het Pauscollege te Leuven nam ik als evangelie het bekendere verhaal over de drie bekoringen van Jezus.

We hoorden een bekend verhaal uit de bijbel. Toch voor wie een beetje vertrouwd is ermee. De drie bekoringen van Jezus. En om heel eerlijk te zijn : die drie bekoringen zijn ook behoorlijk bekoorlijk !

Eten is xc3xa9xc3xa9n van de geneugten van het leven xe2x80x93 waarom niet ? En als je echt honger hebt (Jezus had ondertussen al 40 dagen gevast) is een stuk brood immens lekker. Maar moet Jezus daarvoor zijn superkrachten gebruiken ? Hij gebruikt zijn kracht alleen maar om wonderen te doen voor xc3xa0ndere mensen.  Of zo even net iets meer kunnen dan de doodgewone mensen… Gooi je naar beneden xe2x80x93 en de engelen zullen je dragen. Een beetje een stuntman avant la lettre. Dromen we daar ook niet een beetje van ? Ietwat uitblinken, boven de middenmoot uitkomen, toch iets bijzonders zijn… En dan : macht krijgen, iets te zeggen hebben, … Voor universitairen is dat sowieso aantrekkelijk xe2x80x93 en helemaal niet af te raden. Ik zie graag dat oud-studenten, zij het van dit huis, zij het van mijn cursussen, succesvol door het leven gaan. Maar hoe bereik je dat ? Door je ziel aan de duivel te verkopen? Door voor iemand te knielen die het eigenlijk niet waard is. Door een ietwat omkoperige knieval te doen ?

Kortom, beste studenten, we mogen dit verhaal uit Jezusxe2x80x99 leven niet eenzijdig lezen. Wat Hem wordt aangeboden is echt niet eenzijdig af te wijzen. Het zijn goede dingen. En dat moet ook zo ! Anders zijn het geen bekoringen. Denk maar aan mensen die op dieet zijn. Als ijsjes en snoep niet lekker zouden smaken, dan hadden ze geen probleem om ervan af te blijven. Het is goed dat we moeten nadenken vooraleer we antwoorden. Vooraleer we keuzes maken.

Eigenlijk is deze xe2x80x9ctijd van veertig dagenxe2x80x9d die we nu beginnen, een tijd om na te denken. Wat willen we doen ? Wat vinden we belangrijk ? Hoe staan we eigenlijk in het leven ? Willen we macht hebben, of eigenlijk toch liever iets te zeggen xe2x80x93 en dat is echt niet hetzelfde. Willen we onze relaties gebruiken, onze invloed, onze power om van stenen brood te maken ? Of klinkt toch ergens diep in ons achterhoofd die roep naar liefde… mensen graag zien… Er is immers meer dan een lege maag xe2x80x93 er is ook de volle warmte van echte vrienschap en van voedende contacten. Willen echt kontlikkend door het leven gaan om macht te krijgen, aanbeden te worden ?

Of kiezen we zelf, eerlijk xe2x80x93 vanuit ons hart … vanuit ons geweten … De verhalen over Jezus kunnen ons daarbij helpen xe2x80x93 dat is zeker. Als we ze maar met een open oog lezen en met een open oor beluisteren. Het gaat uiteindelijk niet om onszelf in deze wereld. Het gaat niet om jou / jullie of om mij. Het gaat om de liefde. Het graag zien. Andere mensen dragen. Het gaat niet om xe2x80x9cmijn behoeftexe2x80x9d , maar wel om wat ik voor anderen kan beteken. Wij dus xe2x80x93 eigenlijk !

En weet je… als je zo durft leven, dan voel je je zelf ook gelukkiger. Geen dikke xe2x80x9cikxe2x80x9d. Wel iemand met oog en oor voor anderen. En als je hen ziet gelukkig worden, dan voel je je zelf ook super. Tja… die woorden van Jezus zijn nog altijd actueel !

10 March 2011
By on 13:51
Homilie 9A door het jaar (wordt gehouden in de Sint-Geertrui-kerk te Leuven)

Wij hier in de kerk zijn allemaal gelovig. Anders zouden we hier niet zitten. En wij allemaal willen ook leven volgens het evangelie. Of om het iets minder theoretisch te zeggen: we willen allemaal leven zoals Jezus. Maar het lijkt echt wel niet zo makkelijk. Want als we even de bijbel erop naslaan, dan kunnen we zo het evangelie van vandaag met datzelfde evangelie onder tafel praten.

Profeteren in de naam van Jezus. Demonen uitdrijven in de naam van Jezus. Dat zijn toch positieve zaken ? Als ze in Jezusxe2x80x99 naam profeteren, doen ze het niet om de pluimen op hun eigen hoed te steken. Horen we trouwens elders in de bijbel geen totaal andere taal van Jezus ? Concurrentieel ingesteld klagen de leerlingen andere mensen aan die in Jezusxe2x80x99 naam duivels uitdrijven (Lc. 9,49). Jezus fluit hen terug: xe2x80x9cWie niet tegen u is, is voor u.xe2x80x9d

Hoe moeten we het verhaal vandaag dan begrijpen? Eigenlijk is het verhaal dat we vandaag zopas hoorden te kort. We zouden het hele hoofdstuk uit het evangelie van Mattexc3xbcs moeten lezen. Tenminste om het goed te begrijpen.

In dat hoofdstuk gaat het over : oordeel niet! Zoek niet de splinter in het oog van uw broeder, terwijl er in uw eigen oog een balk steekt. We moeten oppassen voor valse profeten. En nog xe2x80x93 we moeten vertrouwen hebben : vraag en u zal gegeven wordenxe2x80xa6 Behandel de mensen zoals je wil dat ze jou behandelen.

Kortom, het gaat over een hele levenshouding xe2x80x93 een hele levensvisie. Ons hele leven. Onze hele manier van doen.

We moeten luisteren naar Jezus. Het evangelie lezen xe2x80x93 doorbladeren. We moeten durven blijven stilstaan bij elk verhaal, bij elke taal die Jezus spreekt. Zo vaak staat wat Hij doet haaks op wat wij doen, of wat van ons verwacht wordtxe2x80xa6 tenminste vanuit de samenleving en de maatschappij.

Als we luisteren naar de trends van vandaag xe2x80x93 als we ingaan op de mode xe2x80x93 als we meegaan op het ritme van xe2x80x9caltijd meer en nog eens meerxe2x80x9d dan leven we op drijfzand. Dan bouwen we onze toekomst op te zachte bodemxe2x80xa6 dan bouwen we zonder fundamenten. Exc3xa9n stormpje en ons huis stort in elkaar.

De materixc3xable luxe is nog nooit zo groot geweest. En zelfs ondanks de crisis die er zogezegd heerst, gaan mensen nog steeds twee of drie keer per jaar met vakantie. Mensen wonen in chique villaxe2x80x99s. Het visioen van mooi en jong en slank wordt ons allemaal ingepeperd via reclame en tv en tijdschriften. De DVD is nauwelijks op de markt, of we worden al overwoekerd door blue ray. Kent u nog mensen die geen gsm hebben ?

Iedereen van ons wil mee op dat ritme. En het hoeft niet. Ik las deze week in de krant het verhaal van mensen die aan xe2x80x9cdownismexe2x80x9d doen. Niet langer wonen in een duur huis, maar in een rijwoning. De tv de deur uit xe2x80x93 xe2x80x99s avonds weer boeken lezen in stilte. En groenten kweken in de eigen tuin. De auto was verkocht xe2x80x93 het openbaar vervoer brengt hen ook waar ze wilden zijn. De getuigen hadden allebei een universitair diploma. Maar ze wilden terug naar de wortels. Back to basic. En ze voelden zich super gelukkig. Vroeger hadden ze zich geschaamd over een rijhuisje xe2x80x93 want ze konden zich een dure villa veroorloven.

Lieve mensen, we moeten luisteren naar Jezus. We moeten echt weer mensen worden xe2x80x93 mensen in hart en nieren. Als we echt vanuit ons geloof durven leven, dan zijn zoveel dingen overbodig, overtolligxe2x80xa6 We hoeven geen aardbeien te eten in de winter. We hoeven geen dure auto xe2x80x93 een kleinere brengt ons ook waar we moeten zijn. En, als we echt luisteren naar Jezus, zijn we ook nooit ofte nooit alleen. We hangen niet af van wat mensen van ons denken xe2x80x93 wat mensen over ons zeggen. Laat ze maar praten. Als we eerlijk leven, met die boodschap van Jezus in ons hartxe2x80xa6 met dat woord van God voor ogen, dan hebben we stevige grond onder de voeten. Dan wankelen we niet wanneer een mens ons laat vallen als een baksteen xe2x80x93 wanneer anderen ons negatief bekijken. Dan is het voor ons niet belangrijk dat truitje van dat bepaald merk aan te hebbenxe2x80xa6

Nee, als we echt luisteren naar Jezus, dan kan zelfs de sterkste storm ons niet overhoop halen. Maar het vraagt wat tijd om dat te kunnen. Het vraagt een nieuwe visie, een nieuw inzicht, een nieuwe overtuiging. Laten we bidden om kracht en sterkte om echt te kunnen en te durven luisteren naar Jezus. Om echt zijn woord te beleven. Als we dat kunnen, dan vinden mensen op zoekxe2x80xa6 dan vinden wankelende mensen stevigheid en onderdak bij ons. Beschutting. Bescherming. Een stukje thuis. Bij ons. In godsnaam.

 

 

 

 

4 March 2011
By on 20:34