De toekomst ligt in het verleden…
We leven in een neoliberaal klimaat. Rijkdom verwerven, macht en aanzien. “Ieder voor zich”. Het is niet mijn visie, mijn levensideaal, integendeel. Waar God aan de kant geschoven wordt, nemen mensen Zijn plaats in. De tien geboden die zo rijk zijn, maar ook zo menselijk en hartelijk kunnen begrepen worden, worden dan vervangen door “wetten” die hard en onomkeerbaar en onomstotelijk zijn – waarop hoge geldboetes staan. De tien geboden worden plots meer dan ruim 600 hogepriesterlijke en schriftgeleerde wetten. Het worden wetjes genomen bij elk mogelijk probleem. Te dikke mensen? Vettaks. Risico op sportongevallen? Extra medisch onderzoek. Er worden lijstjes aangelegd waardoor mensen in een machtsgreep gehouden en gevangen kunnen worden.
We moeten terug naar toen. De tijd van net na Jezus. De tijd van de eerste Christenen. Waar niemand iets zijn eigendom noemde, maar alles gemeenschappelijk was. Waar men armen hielpen, eenzamen ondersteunde, een hart had voor elkaar.
- Daarover dit korte gedicht:
- toekomst
- de toekomst ligt in het verleden
- wat was is mooier dan wat zal
- de mens alleen uit op gewin
- komt vroeg of laat voorgoed ten val
- de mens die reikt om god te zijn
- en daarvoor gekke dingen doet
- ervaart als Ikarus een pijn
- omdat zo’n god toch sterven moet
- en Jezus lijkt zo ver van heden –
- “ieder voor zich” de nieuwste leus
- hebben we hier en nu beneden
- een andere, een beter keus ?
- de toekomst: tweeduizend jaar oud
- mensen die weer voor mensen zorgen –
- niemand nog arm, niemand alleen
- dan pas is toekomst ook voor morgen
